زیبایی مطلق جهان آفرینش

خداوند متعال می‌ فرماید: الَّذِی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلَقَهُ؛ «آن خدایی است که هر چه را آفریده نیکو آفریده است.»

بنابراین، هر پدیده ‌ای در پیش خود در نهایت خوبی ساخته شده است،

زشتی و ناروایی یا عیب و نقصی که در بعضی از موجودات دیده می‌ شود، از راه مقایسه و نسبت پیش می ‌آید.

مثلًا مار و کژدم وجودشان نسبت به انسان بد و نارواست، و خار، چون به گل قیاس شود، زیبا نیست، اما در جای خود آفریده ‌های شگفت‌ انگیز و سر تا پا زیبایی هستند.

( «تعالیم اسلام» ص ۸۲.)